Πνευματικά Θέματα

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΡΙΩΔΙΟΥ

Ο χρόνος κάνει τον κύκλο του και το καρναβάλι επανέρχεται στο προσκήνιο. Σερπαντίνες, κομφετί, μασκάρεμα, παρελάσεις αρμάτων. Δήμοι και Πολιτιστικοί Σύλλογοι δραστηριοποιούνται.Πλήθος εκδηλώσεων, που βαπτίζονται παραδοσιακές, αν και ουδέποτε είχαν καμία σχέση με την ελληνοχριστιανική πρακτική. Εκδηλώσεις ειδωλολατρικές που φθάνουν στον Θεό Διόνυσο και διαιωνίζουν προχριστιανικές μνήμες.

Στο Τριώδιο, που εκτυλίσσονται τα δρώμενα των μασκαράδων, ξεθώριασε η αλήθεια ότι εκείνη την περίοδο όλα τα σχετικά γεγονότα έχουν πνευματικό χαρακτήρα.

Πόσοι σκέπτονται έτσι και πόσοι γνωρίζουν στην ουσία τι σημαίνει καρναβάλι.

Η λέξη Καρναβάλι είναι ιταλική και προέρχεται από το carne=κρέας και vale=έχε γειά. Σημαίνει δηλαδή ότι σταματάω να τρώω κρέας, αρχίζει η νηστεία, εγκρατεύομαι και ξεκινά αγώνας με τις συνήθειες του εαυτού μου, αναθεωρώντας την θέση της ύλης στη ζωή μου. Και προχωρώντας παραπέρα, εντάσσω στο καθημερινό μου πρόγραμμα περισσότερη προσευχή και προσοχή, ώστε να αντιλαμβάνομαι πότε λυπώ τον Θεό μου και τον συνάνθρωπο μου, βιώνοντας πνευματικές καταστάσεις που κορυφώνονται στην Ανάσταση του Κυρίου.

Δύσκολες δηλαδή σκέψεις για όσους δεν γνώρισαν την εξομολόγηση και τον αγώνα για ψυχική κάθαρση. Εξυπακούεται και ως άγνωστο ότι η Κυριακή της Αποκριάς που λένε οι περισσότεροι, είναι η Κυριακή της Τυρινής, η τελευταία μέρα κατάλυσης τυριού και συναφή.

Ακολουθεί η Καθαρά Δευτέρα, η αρχή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η καθ΄αυτού περίοδος αποχής από τροφές, πόσον μάλλον αποχή από τις αμαρτίες-για όσους γνωρίζουν από αμαρτία- και την αποκήρυξη των λογισμών που ενισχύουν την αποχαύνωση και καθιερώνουν το μασκάρεμα της ψυχής με αντιορθόδοξες μεθόδους.

 Η ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Πένθος βαρύ έπεσε, από την βίωση των Παθών και του Θανάτου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.Χαρά μεγάλη και ελπίδα ολοφάνερη ξεπρόβαλε, με την Έγερση Του από τον κόσμο του άδη.Ο τάφος έκλεισε, και ουδείς επί μνήματος.

Πρίν βιώναμε την κίνηση της ζωής προς τον θάνατο, την  γρήγορη εναλλαγή της χαράς με την θλίψη.

Ορατοί και αόρατοι εχθροί προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι έχουν την δυνατότητα να καθιερώσουν την απαισιοδοξία και να απομακρύνουν κάθε προκοπή. Ή τακτική τέτοιων ενεργειών, έδιναν και στους αγωνιζόμενους ορθόδοξους χριστιανούς την αίσθηση ότι, ίσως, η ζωή μας θα οδεύει προς το χειρότερο και κανείς δεν θα έχει την ικανότητα να μας βγάλει από το αδιέξοδο.

Πρίν το σκότος κυριαρχούσε σαν να ήταν φως, και το φως ήταν θεωρητική κατάσταση ονειροπόλων ή διανοουμένων.

Τώρα, το Φως έλαμψε, και ο Ήλιος θα είναι ορατός, για όσους αντέχουν και αγαπούν τις ακτίνες Του.

Η Ανάσταση του Κυρίου έφερε νέα δεδομένα, καθώς  διέλυσε την απελπισία, το χάος, την δύναμη του θανάτου.Και όπως λέει ο επίσκοπος μας ο κ.κ Θεόκλητος, μπορεί εμείς να καταδικάσαμε τον Χριστό στο θάνατο,Εκείνος ωστόσο μας “καταδίκασε” στην αθανασία.

Με αυτήν την νέα κατάσταση, δυσάρεστα γεγονότα του παρελθόντος θα κλείσουν την ιστορία τους και το μέλλον θα κινείται από την ελπίδα της δικής μας ανάτασης.

Τώρα πια, ότι συμβαίνει ή θα προκύψει, δεν θα έχει το σθένος να μας καταβάλλει.Καμία προσπάθεια δεν θα μπορεί να μας κρατήσει στην καταχνιά, στο χάος, στο μαύρο σκοτάδι.

Ατενίζοντας το Φως της Θείας Αναστάσεως, θα αποκαλύπτονται τα πρόσωπα των κακόβουλων και θα καταστρέφονται τα σχέδια και τα δεδομένα των οπαδών και των συστημάτων της φθοράς.

Ας διαδώσουμε αυτήν την είδηση,  και ας αναμένουμε την επιβεβαίωση, από όσους νοούν το Πασχάλιο άγγελμα:

Χριστός Ανέστη

-Αληθώς Ανέστη ο Κύριος

Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

  Πάντοτε κυριαρχεί το πρόσωπο της Θεοτόκου στην ζωή της Εκκλησίας μας.Ενός ανθρώπου που έζησε στη γη που ζούμε, με τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά κάθε γυναίκας, ή οποία βέβαια ξεχώριζε για την αρετή Της, την αγνότητα Της, την αγιότητα Της πάνω από κάθε άγιο/α.

  Από τριών ετών προσφέρεται στα Άγια των Αγίων, και προετοιμάζεται ώστε, δια Πνεύματος Αγίου, να επιλεχθεί και να γίνει η μητέρα του Ιησού.Χρόνια τριαντατρία  έζησε την παρουσία του Χριστού στη γη.Και δέκα χρόνια, μετά την Σταύρωση Του, έχοντας την φροντίδα του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, καθημερινώς ετοιμαζόταν για την αιώνια ζωή.59 ετών κοιμήθηκε.

  Ειδοποιήθηκε από άγγελο Κυρίου για την Κοίμηση Της. Ετοίμασε τα νεκρώσιμα της, ενημέρωσε  για το μεγάλο γεγονός τους γείτονες  και δικούς της ανθρώπους, και ετοιμάστηκε στην κλίνη της. Σύννεφο μετέφερε, από διαφορετικές τοποθεσίες. θαυματουργικά, τους αποστόλους, μπροστά στο κρεββάτι Της.Κατήλθε εκ του Ουρανού ο ίδιος ο Χριστός με τα ουράνια τάγματα και παρέλαβε την ψυχή της Παναγίας μας, χωρίς να περάσει τα τελώνια.Μετά από τρείς ημέρες, μετά την ταφή Της, στην Γεσθημανή, έγινε και η μετάστασις του σώματος Της εις τους ουρανούς.Και τοποθετήθηκε δια παντός εις τα δεξιά του Θεού και Πατρός.

Κοιμήθηκε λοιπόν η θεοτόκος. Δεν τυραννήθηκε η ψυχή Της, ούτε έλιωσε το σώμα Της, καθώς ψυχή και σώμα ανέβηκαν εις τους Ουρανούς. Από τότε ως σήμερα, παραμένει στο καθήκον Της, αδιάλειπτα, να ικετεύει για όλο τον κόσμο και τον καθένα μας ξεχωριστά.

Ας νοιώσουμε την πανάγια ζωή Της, ας  Την μιμηθούμε, έστω στο απειροελάχιστο. Νυχθημερόν να την ευλαβούμαστε και να υπακούουμε στον Υιό Της και Θεό ημών. Ακούραστα, ανύστακτα.

Και ας ευχηθούμε, δια πρεσβειών Της, να μην βαρύνουμε, ούτε να κοιμηθούμε απο τα νανουρίσματα του διαβόλου, που επιδιώκει τον ολοκληρωτικό εγκλωβισμό μας στις βιοτικές μέριμνες και ηδονές-οδύνες.   Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς.

Το ΟΧΙ ΤΟΥ ΄40 και τα ΝΑΙ της σύγχρονης εποχής 

  Πέρασαν δεκάδες χρόνια από τον πόλεμο του 1940.Άλλαξε και ο αιώνας.Οι ήρωες του πολέμου ζουν στην Ουράνια Βασιλεία του Θεού,  και αφουγκράζονται τα μυνήματα των δικών μας καιρών. Δύσκολα πια να συναντήσουμε έναν άλλον Ιωάννη Μεταξά που να πεί ΟΧΙ σε ενδεχόμενη ή υπαρκτή προσπάθεια υποδούλωσης της Ελλάδος.Ευκολότερα θα βρούμε τον διπλωμάτη, (πως να τον ονομάσουμε αλλοιώς;), που την ατολμία του θα την παρουσιάσει ως επιτυχία, αρνούμενος στην ουσία, τον αγώνα και την θυσία.

  Η αντίσταση στον εχθρό, ή σε εκείνον που μας κάνει τον φίλο, είναι άγνωστη πραγματικότητα, καθώς το ΝΑΙ προτιμάται ως καλύτερη λύση στην διαφορετική πια υποδούλωση. που επιτυγχάνεται όχι με τους κρότους των κανονιών, αλλά με την ηχώ των λέξεων των εγγράφων και των απειλών των λόγων. Κυριαρχεί πια η ηττοπάθεια και η άρνηση για θυσίες, καθώς προτιμότερη κρίνεται όποια  άλλη λύσις,  αρκεί να μην ειπωθεί η άλήθεια που μπορεί να είναι σκληρή!

  Μέσα σε αυτό το κλίμα, εμφανής είναι η ηττοπάθεια, και η απόκρυψη της πραγματικής κατάστασης, που είναι γνωστή στους περισσοτέρους, αλλά κρύβεται  αδέξια από οπαδούς του στρουθοκαμηλισμού.

‘Ετσι επιλέγονται άγνωστοι δρόμοι, (που μπορούν να μας οδηγήσουν στην καταστροφή), με την ελπίδα ενός θαύματος, το οποίο δεν βασίζεται στο έλεος του Κυρίου αλλά στην υποτιθέμενη αγάπη τρίτων.

  Υπάρχουν άραγε ακόμα άνθρωποι τολμηροί, ειλικρινείς, αποφασισμένοι να πράξουν το πρέπον, για το κοινό καλό, έτοιμοι να χάσουν την θέση τους ή αν χρειαστεί και να χαθούν; Ξεκάθαροι, σαν τον Ιωάννη Μεταξά και τους ήρωες του Σαράντα;

   Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και η ευχή παραμένει σταθερή και αδιάλειπτη.

 Ας έλθει γρήγορα η ώρα, να αλλάξουμε όλοι, και εμείς και οι άλλοι, να μάθουμε να λέμε ΟΧΙ σε κάθε παράλογο, εξωφρενικό, ουτοπιστικό.

  ΟΧΙ λοιπόν!!. ΟΧΙ, και σε όλους εκείνους τους ορατούς και αοράτους εχθρούς, που βρίσκουν την ευκαιρία να καταδυναστεύσουν ακόμα και ολόκληρη την ύπαρξη μας.  ΝΑΙ  στην υπεράσπιση της Παράδοσης και των κεκτημένων της Πατρίδος, στην αυτοθυσία και στο χαμένο ελληνικό φρόνημα.

ΝΑΙ στο θέλημα του Θεού, που και αυτό, για να το πούμε, θέλει καρδιά, θέλει ψυχή!